Als we het hebben over de staat van ‘bewustzijn’ van iemand dan hebben we het over de wezenlijke staat van het zich ‘gewaar zijn’ van de wereld om hen heen.
Als zodanig is het bewustzijn van iemand direct gerelateerd aan de manier waarop zij kijken, interpreteren, begrijpen en reageren op alles en iedereen om hen heen. Het gezichtspunt van iemand wordt beïnvloed door zowel de staat van hun ‘bewustzijn’ als door hun overtuigingen en ‘programmeringen’. Overtuigingen en programmeringen zijn gewoonlijk in overeenstemming met het bewustzijnsniveau van de persoon. Bewustzijn echter is dominant en als er een verschuiving plaatsvindt naar een hogere of lagere staat kan het nieuwe bewustzijn de overtuigingen en programmeringen van iemand veranderen en terzijde schuiven teneinde het nieuwe bewustzijnsniveau aan te passen. Het Afgescheiden Zelf Bewustzijn
Elk menselijk wezen is duidelijk een individueel ‘zelf’. De meeste mensen zijn zich ‘bewust’ dat zij een individueel zelf zijn en geloven daarnaast dat hun individueel zelf afgescheiden is van andere mensen en al het andere in het Universum. Over het algemeen hebben mensen een ‘afgescheiden zelfbewustzijn’ en leven hun leven gebaseerd op dit bewustzijn.

‘Dus creëert het ‘zelf’ bewustzijn het afgescheiden bewustzijn?’
‘Ja.’
‘Dit verandert het gezichtspunt.’
‘Ja.’

Als het een gezichtspunt betreft vanuit een afgescheiden zelfbewustzijn dan is dat een gezichtspunt dat beperkt is door het waarnemen vanuit één ‘plaats’ – de ‘plaats’ waar het afgescheiden zelf ‘zich bevindt’. Dit kan betekenen dat de dingen gezien worden vanuit een fysiek gezichtspunt dat beperkt is tot de plaats waar de persoon zich bevindt, net als bij de symbolische voorstelling van de auto. Het kan ook betekenen dat de dingen vanuit een gezichtspunt gezien worden dat beperkt is door de overtuigingen en programmeringen van iemand. In ieder geval is het gezichtspunt van iemand die een afgescheiden zelfbewustzijn heeft zeer beperkt en het perspectief is ‘bekrompen’. Er zijn natuurlijk verschillende gradaties in ‘bekrompen’ van geest zijn maar zelfs het breedste gezichtspunt dat iemand met een afgescheiden zelfbewustzijn heeft, moet wel beperkt en incompleet zijn, omdat het nog steeds een gezichtspunt is dat vanuit één punt plaatsvindt, alleen vanuit dat ene afgescheiden zelf.
Het is dus een gezichtspunt vanuit een beperkt begrip. Als iemand zo’n beperkt begrip heeft, tot wat voor soort gedachten zijn ze dan beperkt? Als hun gedachten vanuit zo’n beperkte waarneming en begrip komen, wat voor soort actie zullen ze dan ondernemen met betrekking tot
andere mensen en de wereld om hen heen? Om het antwoord daarop te vinden kijk je gewoon naar de wereld om je heen.

‘Bedoelt u dat dit voor problemen zorgt in de wereld?’
‘Alle problemen komen hieruit voort.’
‘Hoe dan?’

‘Door zijn beperkingen en bekrompenheid van geest stopt het afgescheiden zelfbewustzijn zijn waarnemingen van de wereld, die een verlengstuk zijn van zichzelf, ‘allemaal bij elkaar’ in een doos. Alles in jouw onmiddellijke omgeving wordt een verlengstuk van jou en je afgescheiden zelf. Er is bijvoorbeeld jouw buurt, jouw stad, jouw gemeente, jouw provincie, jouw land, jouw deel van de wereld (en afhankelijk van jouw sociaal-economische status, mogelijk het trapveldje van jouw groep). Omdat het afgescheiden zelf dit ziet als verlengstukken van zichzelf, steunen de meeste mensen bijvoorbeeld hun land gewoon omdat het hun land is. Natuurlijk kunnen ze allerlei ‘redenen’ noemen waarom hun land het beste of belangrijkste is. Maar het probleem is dat veel mensen, ongeacht welke redenen ze ook hebben om al of niet zo te denken, geloven dat hun land ‘Het’, ‘het beste’, ‘het belangrijkste’ en het meest juiste land is. Door zo te denken geven zij minder om andere landen en de mensen van die andere landen. Als ieders land het beste land is, wie heeft er dan gelijk? Ze kunnen niet allemaal gelijk hebben. Dit fenomeen wordt zelfs nog erger als het gaat om hoe iemand naar zijn godsdienst kijkt. Veel mensen denken dat hun godsdienst de enige ware godsdienst is en dat deze daarom de enige is die redding zal brengen voor iedereen. Veel van deze mensen haten andere godsdiensten en hun beoefenaars. Als er meer dan één godsdienst is die claimt ‘DE’ enige echte te zijn, dan roept dat vragen op omtrent wie gelijk heeft en wie niet en zo ontstaat het dilemma om de juiste te kiezen of de consequenties te aanvaarden van het voor de ‘verkeerde’ kiezen (niet in de hemel komen, naar de hel gaan, enzovoorts). Terugkomend op het idee dat iedereen denkt dat hun land het beste is, denk hier dan eens over na: welk land trok ooit ten strijde zonder ‘God aan hun zijde’? In de Tweede Wereldoorlog geloofden alle partijen, inclusief de Nazi’s, dat God aan hun zijde stond. Welk land begint een oorlog met de gedachte dat zij fout zitten? Al deze waarnemingen en overtuigingen komen voort uit afgescheiden zelven en de terreinen die zij beschouwen als verlengstukken van hun-zelven.

 

Denk na ...