Hier is een alledaagse symbolische voorstelling die dit punt zal helpen verduidelijken door gebruik te maken van een herkenbaar referentiekader. Laten we aannemen dat er een klassieke auto op een parkeerterrein staat. De auto is aan één kant zwaar beschadigd maar de andere kant ziet er nog als nieuw uit.

Twee mensen die over het parkeerterrein lopen, lopen elk langs een kant van de auto. Van de ene persoon is het gezichtspunt vanuit de beschadigde kant, van de andere vanuit de onbeschadigde kant. Terwijl ze voorbij lopen zien ze beiden de auto, vormen er zich een oordeel over en zij vormen zich ‘duidelijk’ vaste overtuigingen over de conditie van de auto. Door hun beperkte gezichtspunten hebben ze beiden totaal verschillende overtuigingen over de auto. Beide persoonlijke overtuigingen zijn tegenovergesteld en spreken elkaar tegen. De een gelooft dat de auto in een onberispelijke klassieke staat is en daardoor heel kostbaar.
Voor de andere persoon is de auto in zo’n slechte staat dat je niet eens kunt zien dat het een klassieker is – voor hem lijkt het een auto die rijp is voor de sloop. Dat is wat die persoon gelooft dat de auto is – een auto die rijp is voor de sloop. Ze hebben beiden vanuit hun eigen gezichtspunt gelijk. Maar als je de auto van bovenaf kon zien, vanuit ons gezichtspunt dan hebben ze beiden helemaal gelijk en helemaal ongelijk.

Hoe kunnen ze beiden gelijk hebben terwijl elk gezichtspunt het andere schijnbaar fout doet lijken of dat het onmogelijk waar kan zijn? Hoe kunnen ze beiden fout zijn terwijl ze kennelijk beiden gelijk hebben vanuit hun eigen gezichtspunt? Het is een feit dat je, wanneer je tegelijkertijd de twee elkaar tegensprekende maar ware overtuigingen waarneemt, een grotere waarheid over de auto krijgt.

Deze hachelijke situatie van het hebben van twee waarheden waarvan elk van beide het onmogelijk maakt voor de ander om waar te zijn, is een soort onuitgewerkte paradox.

Een paradox is dat wat op Aardsniveau het dichtst bij de echte of hele waarheid komt.

Dit voorbeeld laat ons zien hoe we de hele waarheid kunnen zien als we boven en voorbij elk persoonlijk gezichtspunt kunnen komen. Alleen dan kunnen we het ‘hele’ plaatje zien. Vanuit ons hogere gezichtspunt boven de tekening hebben we de gezichtspunten bij elkaar gevoegd en kunnen we zien dat er, hoewel de auto een klassieke auto is, een heleboel werk verricht moet worden om hem weer het aankijken waard te maken.

Terwijl we de schade zien, zien we ook dat het een klassieker is en niet gewoon een stuk schroot dat weggesleept moet worden.

 

Dit voorbeeld is natuurlijk bij benadering geen voorbeeld van het zien van de dingen vanuit een Universeel Bewustzijn – het kijken vanuit een ‘Algeheel breed’ gezichtspunt.

Maar de symbolische beschadigde auto laat op kleine schaal zien dat als je een gezichtspunt hebt dat zo breed mogelijk is, ons dat in staat stelt de werkelijkheid beter waar te nemen, meer waarheid te zien. Een breder gezichtspunt kan ons helpen om anderen beter te begrijpen,
de wereld beter te begrijpen en uiteindelijk het hele Universum om ons heen. Als ons gezichtspunt breed genoeg is, helpt het ons om andere gezichtspunten beter te begrijpen – dan kunnen we veel gemakkelijker communiceren en een wisselwerking hebben met anderen en zij kunnen gemakkelijker communiceren met ons. Net als bij de mensen die de auto bekeken, zal bijvoorbeeld het gezichtspunt van elk individu die de oude teksten of wat voor boek dan ook leest, verschillend zijn. Zij zullen het gezichtspunt dus op vele verschillende manieren waarnemen en het zal anders waargenomen worden dan het werkelijk is en anders waargenomen worden dan de bedoeling was om waargenomen te worden.

Hoe breder het gezichtspunt van de lezer, des te meer zullen ze waarnemen wat er werkelijk geschreven is (binnen beperkingen). Maar toch zal het invloed hebben op het onderbewuste en
het innerlijk wezen van elke lezer. Het zou ook invloed kunnen hebben op het bewustzijn van degenen met vruchtbare grond voor de zaadjes. Het werkt naar beide kanten.